Isis, niet Iris

De beeldende poëzie van Isis van Geffen (1997) is vreemd, onontkoombaar en onverwachts, maar altijd raak en opwindend. In Van Geffens gedichten worden existentiële angsten benaderd met humor en wordt de waanzin van de volwassenenwereld voorzien van speels commentaar: het lelijke wordt mooi, het smerige sensueel en het absurde herkenbaar. Na het lezen van Isis, niet Iris kijk je nooit meer hetzelfde naar diepvriesproducten, zwemparadijzen en aardrijkskundeleraren. Dit is het debuut van een aanstormend talent.

Saamhorigheid
Eens per maand
tijdens een nacht
van zaterdag
 op zondag

gooi ik alle fietsen
uit de straat 
in de gracht
inclusief mijn eigen

om de volgende ochtend
vol ongeloof 
mee te staren naar 
het lege fietsenrek

een vervelende gebeurtenis
die het beste 
in ons naar boven haalt